Oficjalna strona Facebook Gminy Świeszyno

Imieniny: Bogusława, Katarzyny i Roberta
sobota, 29 kwiecień 2017

BIP

Herb Świeszyno

  • 4
  • 1
  • 2
  • 3
  • 5
  • 6
  • 7
  • 8

Walka z przemocą

PRZEMOC

I          DEFINICJA

         Przemoc w rodzinie narusza podstawowe prawa człowieka, w tym prawo do życia i zdrowia oraz poszanowanie godności osobistej. 

Art. 2 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie definiuje przemoc jako: jednorazowe lub powtarzające się umyślne działanie lub zaniechanie naruszające prawa lub dobra osobiste członków rodziny, w szczególności narażające te osoby na niebezpieczeństwo utraty życia, zdrowia, naruszające ich godność, nietykalność cielesną, wolność, w tym seksualną, powodujące szkody na ich zdrowiu fizycznym lub psychicznym, a także wywołujące cierpienia i krzywdy moralne u osób dotkniętych przemocą.

 

Kto najczęściej doznaje przemocy?

 

Najczęściej przemocy doznają osoby słabsze (co staje się oczywiste po zapoznaniu z definicją przemocy).

Najczęściej są nimi dzieci, kobiety, ludzie starsi, osoby niepełnosprawne. Z badań i statystyk wynika, że większość ofiar przemocy fizycznej w rodzinie to kobiety.

 

II          FORMY PRZEMOCY 

 

RODZAJ PRZEMCOY

CHARAKTERYSTYKA

FIZYCZNA

bicie rękami lub przedmiotami, popychanie, spoliczkowanie, szczypanie,

kopanie, duszenie, szarpanie, wykręcanie rąk itp.

 PSYCHICZNA

 zastraszanie, grożenie, szydzenie, wyzywanie, upokarzanie, poniżanie, wyśmiewanie, narzucanie własnego zdania,

izolowanie, kontrolowanie, wywoływanie poczucia winy itp. 

 SEKSUALNA

 wymuszanie zachowań o charakterze seksualnym, obmacywanie, obłapywanie, zmuszanie do oglądania treści

pornograficznych, wymuszanie pożycia seksualnego itp.

 EKONOMICZNA

 odbieranie zarobionych pieniędzy, niezaspakajanie podstawowych potrzeb materialnych, niedostarczanie środków

finansowych na utrzymanie, uniemożliwianie podjęcia pracy itp.

 ZANIEDBANIE

 narażanie na utratę życia lub zdrowia, pozostawienie bez opieki osoby, która z racji wieku, niepełnosprawności lub choroby 

nie może samodzielnie zaspokoić swoich potrzeb itp.

 

 

 

 III         CYKLE PRZEMOCY

 

Cykle przemocy opisała amerykańska psycholog Leonora E. Walker. Badając kobiety doznające przemocy w rodzinie, zaobserwowała pewne cyklicznie pojawiające się w ich związkach zdarzenia. Na cykl przemocy składają się trzy następujące po sobie fazy: faza narastającego napięcia, faza ostrej przemocy i faza miodowego miesiąca.

 

1.   faza narastania napięcia

- pojawianie się coraz większej liczby sytuacji konfliktowych oraz wyczuwalny wzrost napięcia w związku,

- jeden z partnerów staje się drażliwy, każdy drobiazg wyprowadza go z równowagi, swoje emocje wyładowuje na drugiej osobie, może ją poniżać, krytykować,

- każdy szczegół jest dobrym pretekstem do wszczęcia konfliktu i awantury,

- w tej fazie partner może (ale nie musi) pić więcej alkoholu, przyjmować narkotyki lub inne substancje odurzające.

 

2.   faza ostrej przemocy

 

- zachowanie partnera staje się bardzo nieprzewidywalne, gwałtowne, często wpada w szał,

- dochodzi do eksplozji zachowań agresywnych, które mogą objawiać się biciem pięściami, przedmiotami, kopaniem, grożeniem bronią, duszeniem,

- można zaobserwować silne natężenie agresji słownej.

 

3.   faza miodowego miesiąca

 

- w momencie kiedy sprawca wyładował już swoje emocje i wie, że przekroczył różne granice, zmienia się w zupełnie inną osobę,

- w tej fazie sprawca okazuje skruchę, ciepło i miłość,

- sprawca dba o partnerkę, spędza z nią czas, zachowuje się tak, jakby przemoc nigdy nie miała miejsca.

Cykle takie mogą trwać przez wiele lat, przy czym zwykle z upływem czasu skracają się fazy miodowego miesiąca, a wydłużają się i bardziej dramatycznie przebiegają fazy narastania napięcia i gwałtownej przemocy. Po pewnym czasie faza miodowego miesiąca zanika całkowicie i pozostają tylko dwie fazy.

 

IV    DLA OSÓB DOZNAJĄCYCH  PRZEMOCY:

Każdy człowiek ma prawo do godnego życia. Godność wiąże się ze świadomością przysługujących każdemu z nad praw osobistych. Tych praw nikt nami nie może odebrać.

 

Godność jest przynależna naturze ludzkiej – jej także nikt nie może nam odebrać.

 

Gdy dochodzi do przemocy w rodzinie, warto zwrócić się po pomoc do osób z zewnątrz:

  • Ogólnopolski numer alarmowy     112
  • Pogotowie     999
  • Policja       997

 

 

OSOBIE DOTKNIĘTEJ PRZEMOCĄ UDZIELA SIĘ bezpłatnej pomocy w szczególności w formie:

  • poradnictwa medycznego, psychologicznego, prawnego, socjalnego, zawodowego i rodzinnego
  • interwencji kryzysowej i wsparcia
  • uniemożliwienie osobom stosującym przemoc korzystania ze wspólnie zajmowanego z innymi członkami rodziny mieszkania oraz zakazanie kontaktowania się i zbliżania się do osoby pokrzywdzonej
  • przeprowadzenie badania lekarskiego ustalającego przyczyny oraz rodzaje uszkodzeń ciała związanych z użyciem przemocy w rodzinie oraz wydanie zaświadczenia lekarskiego w tym przedmiocie

 

CO TO JEST PROCEDURA „NIEBIESKIE KARTY”?

Jest to procedura postępowania/interwencji obejmująca działania wielu służb, mająca na celu zatrzymanie przemocy w rodzinie oraz pomoc w wychodzeniu z tej sytuacji. Działania są indywidulnie dostosowywane do potrzeb danej rodziny. Szczegółowe warunki realizowanie procedury, zadania służb oraz formularze „Niebieskich Kart” określa Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 13 września 2011 roku.

 

KTO MOŻE ZGŁOSIĆ PROŚBĘ O URUCHOMIENIE PROCEDURY „NIEBIESKIEJ KARTY”?

O uruchomienie procedury może prosić każda osoba dotknięta przemocą w rodzinie oraz osoby mające wiedzę, że w danej rodzinie dochodzi do przemocy. Trzeba pamiętać, że o wszczęciu procedury ostatecznie decyduje przedstawiciel służby/instytucji, do którego dokonujemy zgłoszenie, który może mieć inny ogląd sytuacji.

Uprawnienia do uruchomienia procedury „Niebieskie Karty” mają przedstawiciele następujących służb:

- Policji,

- jednostek organizacyjnych pomocy społecznej,

- komisji rozwiązywania problemów alkoholowych,

- oświaty (nauczyciele, pedagog, psycholog szkolny, dyrektor),

- ochrony zdrowia (lekarz, pielęgniarka, ratownik medyczny).

 

W JAKICH SYTUACJACH URUCHAMIANA JEST PROCEDURA „NIEBIESKIE KARTY”?

Uruchomienie procedury następuje przez wypełnienie formularza „Niebieska Karta – A” przez przedstawiciela jednej z wyżej wymienionych służb, podczas rozmowy z osobą doznającą przemocy. Jest to dokument z danymi osób uwikłanych w przemoc w rodzinie opisujący sytuację przemocy. Bezpośrednio po wypełnieniu formularza „Niebieska Karta – A” osobie doznającej przemocy przekazuje się formularz „Niebieska Karta – B”. Zawiera on informacje o prawnych konsekwencjach stosowania przemocy oraz o miejscach, gdzie można uzyskać pomoc.

Doznajesz przemocy? Lekarz ma obowiązek Ci pomóc!

Nowelizacja ustawy z 2010 r. włączyła do systemu przeciwdziałania przemocy w rodzinie, poza Policją czy pomocą społeczną, także ochronę zdrowia. W sytuacji podejrzenia przemocy w rodzinie lekarz ma obowiązek wszcząć procedurę „Niebieskie Karty”. Ma ona na celu ustalenie, czy w danym przypadku faktycznie dochodzi do stosowania przemocy w rodzinie, oraz opracowanie i realizacje planu pomocy.

Lekarze mają także obowiązek wykonać bezpłatne badanie w celu ustalenia przyczyn i rodzaju uszkodzeń ciała związanych z użyciem przemocy w rodzinie oraz wydać zaświadczenie lekarskie. Co istotne, taki dokument może wydać lekarz każdej specjalności – nie tylko biegły z zakresu medycyny sądowej (jak w przypadku obdukcji). Wydanie zaświadczenia jest bezpłatne.

 

V  DLA OSÓB STOSUJĄCYCH PRZEMOC:

CO POMAGA WYJŚĆ Z PRZEMOCY?

 

Możemy zmieniać myślenie i nasze postawy dotyczące przemocy – z takich, które usprawiedliwiają i podtrzymują przemoc na takie, które będą sprzyjać w nieakceptowaniu przez nas i u siebie samego stosowania przemocy.

Możemy nauczyć się inaczej wyrażać uczucia przeżywane jako nieprzyjemne: zamiast krzyczeć i bić, możemy nauczyć się mówić o nich w sposób nie zagrażający innym.

 

Możemy nauczyć się wyrażać uczucia przeżywane jako przyjemne i wyrobić nawyk mówienia o nich, w stosunku do naszych bliskich i nie tylko bliskich.

Możemy nauczyć się zachowań asertywnych: są to zachowania, które pomagają nam wyrazić siebie (to, co myślimy, czujemy, pragniemy, potrzebujemy), w sposób, który szanuje zdanie, uczucia – drugiej osoby.

Możemy nauczyć się prosić o to czego nam potrzeba i negocjować z innymi swoje prawa, zamiast wymuszać.

Możemy wreszcie zaakceptować to, że aby żyć z innymi czasem trzeba z czegoś zrezygnować lub odpuścić.

 

VI  DLA OSÓB BĘDĄCYCH ŚWIADKAMI PRZEMOCY:

Świadek przemocy to niezwykle ważna osoba. Często jedyna, która może pomóc przerwać przemoc.

 

ZGŁOŚ PRZEMOC W RODZINIE

  • 997- Policja
  • 112- telefon alarmowy
  • gops_swieszyno_zeto.koszalin.pl
  • GOPS w Świeszynie – 94 318 35 23

 

PRZEMOC w rodzinie tworzy zamknięty krąg. 

 

Pamiętaj ! osoba krzywdzona: 

 

  1. Wstydzi się,  bo czuje się odpowiedzialna za to co się dziele w jej rodzinie
  2. Nie wierzy, że ktoś jej pomoże, że się coś zmieni, że ma prawo prosić o pomoc
  3. Boi się, o swoje życie i zdrowie

 

Ważne jest abyś: 

- wysłuchał tego, co ma do powiedzenia osoba krzywdzona

- uwierz jej słowom 

- zapewnij ją, że ma prawo szukać pomocy

- poinformuj osoby, które zajmują się udzielaniem pomocy

 

Każdy człowiek, który uczestniczył w jakimś zdarzeniu, ma obowiązek, na wezwanie sądu opowiedzieć, co wie w danej sprawie. Tylko osoba najbliższa ma prawo odmówić zeznań. Stawiennictwo w sądzie jest obowiązkowe, za składanie fałszywych zeznań grozi kara, a za niestawienie się w sądzie – grzywna. Świadków wystarczy wskazać sądowi, bez konieczności uzyskiwania ich zgody.

Świadkami mogą być różne osoby:

- same poszkodowane ofiary,

- świadkowie bezpośredni, czyli osoby które widziały akt przemocy albo  jednoznaczne jego skutki,

- świadkowie pośredni – czyli osoby, które coś słyszały, albo osoba doznająca przemocy im opowiadała o tym, co ją spotkało.

Przemoc domowa ukrywa się w czterech ścianach. Sprzyja temu także bierność świadków. Ty możesz spowodować, że instytucje odpowiedzialne za pomoc osobom doświadczającym przemocy domowej dotrą do ludzi, którzy tej pomocy potrzebują. 

 

 

VII  ZESPÓŁ INTERDYSCYPLINARNY:

 

Co to jest zespół interdyscyplinarny?       

Jest to zespół składający się z przedstawicieli służb i instytucji pracujących na rzecz przeciwdziałania przemocy w rodzinie. 

Członkami zespołu są przedstawiciele: pomocy społecznej, policji, oświaty, komisji rozwiązywania problemów alkoholowych, ochrony zdrowia, kuratorzy sądowi i przedstawiciele organizacji pozarządowych działających na rzecz przeciwdziałania przemocy w rodzinie.

Zespół powoływany jest przez wójta na podstawie uchwały gminy. Obowiązek powołania zespołów interdyscyplinarnych w każdej gminie wynika ze znowelizowanej Ustawy o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie (Dz. U. z 2010r., nr 125, poz.842).

W skład Gminnego Zespołu Interdyscyplinarnego w Świeszynie wchodzą:

 

  1. Starszy pracownik socjalny - Monika Bogacz - Przewodnicząca Zespołu Interdyscyplinarnego
  2. Starszy pracownik socjalny - Anna Płocha – Sekretarz Zespołu  
  3. Lekarz rodzinny NZOZ „Zdrowie” - Anita Awstric – członek Zespołu
  4. Pedagog Gimnazjum w Świeszynie – Iwona Piechowiak – członek Zespołu i zastępca Przewodniczącej Zespołu
  5. Kurator Zawodowy – Joanna Drzewiecka – członek Zespołu
  6. Przedstawiciel Gminnej Komisji ds. Rozwiązywania Problemów Alkoholowych w Świeszynie – Grażyna Sokołów – członek Zespołu
  7. Przedstawiciel Policji – Mariusz Janisz – członek Zespołu
  8. Przedstawiciel OSP Świeszyno - Danuta Polechońska – członek Zespołu
  9. Pedagog SP Konikowo - Agnieszka Ustianowska – członek Zespołu
  10. Nauczyciel SP Zegrze Pomorskie - Joanna Ornatek – Sokół – członek Zespołu

 

GRUPY ROBOCZE:

Zespół Interdyscyplinarny może tworzyć grupy robocze, których zadaniem jest rozwiązywanie problemów związanych z występowaniem przemocy w rodzinie w indywidualnych przypadkach. 

 

  • W skład Grup Roboczych wchodzą przedstawiciele: 

a) jednostek organizacyjnych pomocy społecznej

b) gminnej komisji rozwiązywania problemów alkoholowych

c) Policji

d) oświaty

e) ochrony zdrowia

W skład Grup Roboczych mogą wchodzić przedstawiciele innych instytucji, specjaliści w dziedzinie przeciwdziałania przemocy w rodzinie

  • Członkowie Grup Roboczych wykonują zadania w ramach obowiązków służbowych lub zawodowych.

 

  • Do zadań Grup Roboczych należy w szczególności:

 # opracowanie i realizacja planu pomocy w indywidualnych przypadkach wystąpienia przemoc  w rodzinie

# monitorowanie sytuacji rodzin, w których dochodzi do przemocy oraz rodzin zagrożonych wystąpieniem przemocy 

# dokumentowanie działań podejmowanych wobec rodzin, w których dochodzi do przemocy oraz efektów tych działań

 

  • Członkowie Grup Roboczych mogą przetwarzać dane osobowe osób dotkniętych przemocą w rodzinie i osób stosujących przemoc w rodzinie dotyczące stanu zdrowia, nałogów, skazań, orzeczeń o ukaraniu, a także innych orzeczeń wydanych w postępowaniu sądowym lub administracyjnym, bez wiedzy i zgody osób, których dane te dotyczą.