Oficjalna strona Facebook Gminy Świeszyno

Imieniny: Balbiny, Kamila i Kornelii
piątek, 31 marzec 2017

BIP

Herb Świeszyno

  • 4
  • 1
  • 2
  • 3
  • 5
  • 6
  • 7
  • 8

Sołectwo Konikowo

W skład sołectwa Konikowo wchodzą wsie: Konikowo, Czersk Koszaliński.

Konikowo – Konikow to wieś, o której pierwsze wzmianki jako o osadzie pojawiają się już XIII wieku. Według danych statystycznych USC Świeszyno na 31 grudnia 2015 roku wieś liczyła 1250 mieszkańców, sołectwo 1260. Sołectwo Konikowo tworzą dwie miejscowości: Konikowo i Czersk Koszaliński. Była wsią rolniczą, zmieniająca swój charakter na przedmieście oddalonego o 2 km Koszalina. Położona jest w północnej części gminy, przy drodze Koszalin – Tychowo – Połczyn Zdrój. Do dzisiaj na terenie wsi znajdują się zabytkowe budynki z początku XIX wieku.

Kościół KonikowoW Konikowie najważniejszym zabytkiem jest kościół. Aby wrócić do początków kościoła w Konikowie musimy cofnąć się do źródeł historycznych . Powstanie kościoła jako budowli sakralnej datuje się na połowę XIV wieku. Podlegał on pod administrację Kapituły Kołobrzeskiej. Architektura kościoła jest zjawiskiem o wyjątkowej jakości wykonania wśród gotyckich świątyń wiejskich całego Pomorza. Kościół, który możemy oglądać dzisiaj jest zaledwie cząstką dawnej świątyni. Przez stulecia niszczał i nie był poddawany gruntownym konserwacjom, dopiero w 1852 roku został odbudowany, a w latach dziewięćdziesiątych XX wieku zostały przeprowadzone badania konserwatorskie i kościół został wpisany do Rejestru Zabytków.

Do dziś możemy podziwiać pozostałości średniowieczne takie, jak: prezbiterium (część ołtarzowa), dolna część ścian zakrystii oraz dolna część wieży. Z epoki gotyku mamy prezbiterium, gdzie Kościół Konikowoznajdują się ułożone na zewnętrznej stronie poniżej gzymsu, nad oknami płytki ozdobne z ceramiki przedstawiające ornamentykę roślinną. Fryz składa się z 60 równej wielkości kafli. Każdy z nich ma ten sam wzór roślinny, razem zaś tworzą wspólny motyw ( ornament w formie symetrycznie przechodzącej falistej wici roślinnej). Charakterystyczne płytki fryzu pozwalają na dokładne określenie nie tylko źródła wzorów, ale prawdopodobnie i samych kształtek używanych w Konikowie. Źródłem tym jest kościół Najświętszej Maryi Panny w Białogardzie.

Prezbiterium w Konikowie zostało zapewne wzniesione przez warsztat, który pracował uprzednio na budowie białogardzkiej fary i stamtąd przeniósł formy i szablony lub, co bardziej prawdopodobne, gotowe kafle z niedaleko położonej cegielni koło Białogardu.

Sklepienie prezbiterium powstało około XV wieku. Forma sklepienia jest wyjątkowa dla Pomorza. Utworzony przez żebra układ czteroramiennej gwiazdy jest wprawdzie jedynym z najczęściej stosowanych sklepieniach w budowlach sakralnych i budowlach świeckich w XV wieku, jednak okrągłe tarcze u zbiegu głównych żeber są motywem zupełnie niespotykanym na Pomorzu, obecnym za to w państwie zakonu krzyżackiego. Wewnątrz prezbiterium odkryte zostały w 1992 roku podczas prac badawczych: oryginalne gotyckie wejście z prezbiterium do zakrystii oraz krzyże konsekracyjne, tzw. zacheuszki (dowód poświęcenia kościoła malowany na ścianie znak małego krzyża.

Konikowska świątynia jest jedną na całym Pomorzu, gdzie zachowały się krzyże konsekracyjne . Pochodzenie ich datuje się na XV wiek, malowane w okręgu, obwiedzione podwójnymi kolistymi opaskami, pole wewnątrz wypełniają cztery symetryczne listki o wrzecionowatej formie.

Wieżę wzniesiono około XV wieku i jak ukazały badania z 1992 roku, była ona przebudowywana kilka razy. Na szkicach umieszczono zamurowane na ścianach południowej, wschodniej i zachodniej po dwa otwory okienne w kształcie neogotyckim.

Plac otaczający kościół służył dawniej do celów grzebania zmarłych mieszkańców i nosił nazwę cmentarza kościelnego ( do dziś można jeszcze zauważyć pozostałości po grobach), natomiast w drugiej części terenu należącego do kościoła, znajdują się marmurowe nagrobki dawnych mieszkańców Konikowa, które zostały w latach 60-tych XX wieku zasypane w jednym miejscu na rozkaz ówczesnych władz.

Kościół KonikowoW epoce neogotyku kościół został przebudowany. W 1852 roku do istniejącej bryły kościoła dobudowano czworoboczną wieżę zwieńczoną ozdobnym krenależem. Bryła konikowskiej świątyni należy do najlepiej ukształtowanych i najpiękniejszych na Pomorzu. Na uwagę zasługuje dziewiętnastowieczna, wyjątkowo efektowna, ośmiokątna chrzcielnica wykonana z białego marmuru. Wykonał ją w 1883 roku Fridrich Treichel. Całą powierzchnię górnego pola ujmuje przechodząca po okręgu inskrypcja: „ Lassel die kindlein in mit kom Men und wehrel ihnen wight, denn solcher ist das reich Gottes" / Pozwólcie dzieciom przychodzić do Mnie, a nie zabraniajcie im, albowiem do takich bowiem należy królestwo Boże.

Był to pierwotnie kościół katolicki, w XVI wieku stał się miejscem kultu protestanckiego. Do roku 1945 kościół pozostawał w strukturach Kościoła Ewangelickiego, następnie został przejęty przez Adwentystów Dnia Siódmego. Jeszcze w 1980 roku świątynia znajdowała się w prawnym posiadaniu Adwentystów Dnia Siódmego, lecz była opuszczona. W 1981 roku ksiądz kard. Ignacy Jeż ( ordynariusz Diecezji Koszalińsko - Kołobrzeskiej) po wcześniejszym wykupieniu świątyni od Adwentystów poświęcił i przydzielił świątynię do parafii Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Świeszynie.

Obecnie w świątyni nie zachowało się wiele historycznych i zabytkowych części ruchomych. W latach 70-80-tych XX wieku znajdował się ołtarz w głównej części prezbiterium z 1611 roku oraz jak można napotkać zmiankę w Schematyzmie Diecezji Koszalińsko - Kołobrzeskiej z roku 1982, złoty kielich z pateną. Jednakże do dnia dzisiejszego nie można ustalić miejsca pobytu kielicha, natomiast ołtarz znajduje się w muzeum w Słupsku.

W kościele znajdują się podziemia, jednakże nie zostało to udokumentowane podczas badań w roku 1992. Jednak starsi mieszkańcy wskazują miejsce wejścia do podziemi w części przesiąkowej, gdzie znajdowały się trumny ze szczątkami ówczesnej szlachty. Wracając do ołtarza z 1611 roku. Został on ufundowany przez proboszcza Samuela Lang'a z Braunschweing. Retabulum stanowi zamykany tryptyk. Po otwarciu ukazuje się obraz główny ,na bocznych skrzydłach namalowane zostały na desce postacie świętych: od lewej: św. Szymon i św. Mateusz, a z prawej: św. Juda Tadeusz i św. Paweł. Po zamknięciu ukazuje się nam osiem płycin w dwóch poziomach z malowanymi postaciami świętych, i tak od góry: św. Piotr, św. Andrzej, św. Jakub Starszy i św. Jan, u dołu: św. Tomasz, św. Jakub Młodszy, św. Filip i św. Bartłomiej. Święci zostali przedstawieni na retabulum w postaci stojącej, ubrani w szaty spodnie w kolorach: białym, czerwonym, ciemnozielonym, ugrowym, brązowym oraz w płaszcze koloru: białym, żółtym, zielonym, czerwonym, niebieskim i brązowym.

Świetlica KonikowoOd 2013 roku w Konikowie prężnie funkcjonuje nowo wybudowana świetlica wiejska. Zadbane boiska oraz plac zabaw przyciągają młodzież. Dla osób aktywnych godny polecenia jest położony niedaleko miejscowości tor motocrossowy, gdzie organizowane są zawody.Plac zabaw Konikowo
W 2010r. oddana została do użytku hala sportowa. Szkoła Podstawowa w Konikowie korzysta z niej podczas zajęć wychowania fizycznego. W dni wolne od pracy oraz popołudnia hala służy mieszkańcom sołectwa Konikowo i gminy.